"من از میان جنگلی که سایه‌اش/

نقش بند دریاچه‌ی آب‌های نقره‌ایست/

و از لا به لای درختان طوس و قوش/

که ستونهای مرمرین قصر من اند/

قاصدکهای افکارم را/

به آسمان آبی نیلگون رویاهایم/

خواهم فرستاد/

تا همچون ستارگان/

بدرخشند و/

به زندگی من/

روشنایی بخشند/"